دلم برای دوست و رفقام تنگ شده، ولی خب این بیشتر یادآور اینه که چقدر آدم وابسته میشه به فضا و شبکه های اجتماعی. خوبه یا بد؟ نمیدونم، من نمیخوام وابسته باشم. کتابا میگن آدما اجتماعی ان، به ارتباط نیاز دارن، اما خب، ادمایی که اجتماعی نیستن رو هیچوقت نمیفهمی که "این بابا اجتماعی نیست" چون اصلا باهات صحبت نمیکنن، یه بحث جالبه.
مثل این میمونه بهت بگن این کیسه داخلش مهره سفیده، حق هم نداری داخلشو نگاه کنی. خب ، تو تا وقتی که یه مهره سیاه از توی کیسه در نیاری، نمیتونی بگی که توی این کیسه مهره سیاه هست، اما نمیتونی به حرف داور هم اعتماد کنی نه؟ شاید مهره های سیاه زیادی داخل کیسه باشن، صرفا تو نبینیشون.
شاید آدمای غیراجتماعی رو نمیبینیم چون غیراجتماعی ان، اصلا باهاشون هم صحبت نشدیم، چندتا دانش آموز مدرسه یادتون میاد که اصلا باهاش ارتباط نداشتین، یا نمیتونستین ارتباط بگیرین؟ من که خیلی (البته خودمم علاقه ای به صحبت با این و اون نداشتم، زورکی بود).
شاید هم من اجتماعی ام، که از وقتی نمیرم تلگرام و اینستا، اینجا حرفامو میزنم؟ ولی خب از طرفیم (خوشبختانه یا بدبختانه) نمیتونم ناله کنم، چون یه درصدددد احتمال داره هرکی ببینه اینجارو.
مثل این میمونه بهت بگن این کیسه داخلش مهره سفیده، حق هم نداری داخلشو نگاه کنی. خب ، تو تا وقتی که یه مهره سیاه از توی کیسه در نیاری، نمیتونی بگی که توی این کیسه مهره سیاه هست، اما نمیتونی به حرف داور هم اعتماد کنی نه؟ شاید مهره های سیاه زیادی داخل کیسه باشن، صرفا تو نبینیشون.
شاید آدمای غیراجتماعی رو نمیبینیم چون غیراجتماعی ان، اصلا باهاشون هم صحبت نشدیم، چندتا دانش آموز مدرسه یادتون میاد که اصلا باهاش ارتباط نداشتین، یا نمیتونستین ارتباط بگیرین؟ من که خیلی (البته خودمم علاقه ای به صحبت با این و اون نداشتم، زورکی بود).
شاید هم من اجتماعی ام، که از وقتی نمیرم تلگرام و اینستا، اینجا حرفامو میزنم؟ ولی خب از طرفیم (خوشبختانه یا بدبختانه) نمیتونم ناله کنم، چون یه درصدددد احتمال داره هرکی ببینه اینجارو.